หวาดดีค่ะทุกคน มาได้เข้ามาซะนานแสนนนน...นาน เหอๆ วันนี้ก้อเลยถือโอกาสดีมาบอกข่าวคราว คือว่า เราย้ายไปสร้างspace แทนนะ

***** ลิ้งอ่าค่ะ http://fonnmic.spaces.live.com

ช่วยไปอ่านๆหน่อยนะค่ะ ยังสร้างสันอ่าค่ะ เด๋ซจะเอาเรื่องราวดีๆมาเล่าให้ฟังเรื่อยๆอ่า ถึงแม้จะวุ่นวาย มากๆ เพราะ จะต้องซัมเมอร์อ่า ขึ้น ม.6 แร้วววววว

สู้ๆ สู้ตายไว้ลายสู้ๆ 555+

บ๊ายบายจร้า

....ในที่สุดเดือนนี้ก้อมาถึงแล้ววว ^ ^

เดือนแห่งความรัก

หวัดดีค่ะทุกคน เรามาอัพblog ล่ะค่ะ คือว่า เดือนละ 2 ครั้ง กำลังพอดี อิอิ

เดือน กพ. แล้วอ่ะ เปงเดือนที่คัยหลายๆคนรอคอยช่ายมะ เรารู้น๊า ^ ^

เราก้อรอเหมือนกานน รอวันที่จะได้กิน CHOCOLATE เหอๆ

ช่วงนี้ รู้สึกเซงๆมากเลยค่ะ งานก้อเยอะ อีก2 อาทิตย์ก้อจะสอบล่ะ ยางมีงานมาอีกกแต่ยังไงก้อจะทำงานที่ได้รับมอบหมายให้ดีที่สุดอ่ะจ๊ะ สู้ๆๆๆค๊า หลังจากสอบเสด เราก้อซัมเมอร์ต่อที่โรงเรียนอีก จะ มอหกแล้วว คงจะเครียดน่าดู ไม่อยากจะคิดเลยย

อยากจะเล่า เรื่องที่ดีใจมากๆในเดือนนี้ คือว่า เราคิดว่าในช่วงซัมเมอร์นี้ไหนๆ เราก้อ

ไม่ค่อยมีอาไรทำ นอกจากการติว เลยลองสมัคร ค่ายๆหนึ่งของมหาวิทยา มหิดล ซึ่งเปน

มหาลัยที่เราอยากเข้าไปเรียนต่อมากๆ ค่ายที่เราสมัครไป ชื่อว่า "ค่ายต้นกล้าส่อง-แสง

" ซึ่งเปนค่ายของคณะเทคนิคการแพทย์ mtmu นั่นเอง และคณะนี้ก้อเปนคณะที่เราอยาก

เรียนมากๆอีกเช่นกาน เราเลยตัดสินใจที่จะสมัครไป และเปนค่ายแรกที่สัมครไปเลยอ่ะ

และพอเราส่งไปนะ เราก้อรอแต่ว่าจาติดมั้ย มานจะติดมั้ย เพราะอยากไปค่ายมากๆ และที่

สำคัญที่สุด คือเราไม่ได้ส่งใบสมัครเอง เพื่อนมานส่งให้ เรามัวแต่ไป งานโอเพ่นเฮาน์

ที่ มหาลัยขอนแก่น เรากัว จม. ไม่ถึงมากๆ ถึงมากที่สุดเลยอ่า ไม่ใช่ไม่ไว้ใจเพื่อนเรานะ

แต่ก้อนะ ถ้าเราไม่ส่งเอง ก้อกัวเพื่อนมานจะเขียน ชื่อ ที่อยู่ ของค่ายผิด แล้ว จม. เราไป

ตกที่ไหนมะรู้ เราคิดไปไกลมาก จนในที่สุด วันประกาศผลผู้ที่ได้รับการคัดเลือกก้อมาถึง

จำได้ว่าเปงวันอาทิตย์ ที่28 มกราคม 2550 วันนั้นเรามาเปิดคอมตั้งแต่เช้า เข้าเว็บของ

ค่ายพี่เค้า แต่ปรากฏว่าเค้ายังไม่ลงชื่อคนติดค่ายเลยอ่า เราก้อเลยคิดว่าคงยังติดขัดอาไร

เด๋วมาเปิดดูใหม่ละกาน แล้วก้อรอแล้วรอเล่า ผ่านไป 30 นาที ผ่านไป1 ชั่วโมง ผ่านไป2

ชั่วโมง ยังไม่มาลงชื่อคนติด เราก้อรอๆๆๆ ในที่สุดเค้าก้อมาลงจนได้ แต่รู้มั้ยว่ากี่โมง

พี่เค้ามาลงชื่อคนติดค่าย ตอนบ่ายโมงกว่าๆอ่ะ เรารอตั้งแต่เก้าโมงเช้า จนบ่ายโมง

ข้าวก้อไม่ได้กิน แบบว่ากินไม่ลง เหอๆ และแล้วเมื่อเราเปิดดูรายชื่อคนติดค่าย

ไล่ชื่อลงไปเรื่อยๆๆๆ จนเจอชื่อๆหนึ่งผ่านตาไปแวบๆ เลยย้อนกลับมาดู 555+ เปงชื่อของ

คุณ น้ำฝนเอง มานดีใจมากๆๆๆๆ แบบว่านั่งไม่สุขเลยอ่า อยากจะกรี๊ดดังๆ 55

แต่ก้อเวอร์ไป แค่ติดค่ายแค่นี้ แต่สำหรับเราไม่ใช่แค่ค่ายที่คัยๆจะติดได้ง่ายๆ

คนสมัครก้อเยอะ รับ150คน แล้วเราเปนหนึ่งในนั้น ดีใจมากค่ะ ที่พี่ๆให้โอกาสเรา อิอิ

และที่สำคัญ ความที่เราอยากเรียนด้านนี้ สนใจอยู่แล้วอ่ะเลยยิ่งดีใจมากขึ้นไปอีก

ของขวัญส่งท้ายเดือนมกราคม เปนของขวัญชิ้นหนึ่งที่มีค่าสำหรับเรามากๆ เราคิดว่าต้อง

ได้อะไรดีๆจากค่ายนี้แน่นอน อย่างน้อยก้อได้เปิดโลกของตัวเองให้กว้างขึ้น

ได้เพื่อนใหม่ๆ รู้จักการเข้าสังคม แค่นี้ก้อเยอะล่ะ ส่วนความรู้ต่างๆเราคิดว่าพี่ๆเค้าคงจะให้

เราอย่างเต็มที่ คิดแล้วก้ออยากไปค่ายตอนนี้เลยย 55+ถ้าเราไปไปค่ายแล้ว หลังจากกลับ

มาเราจะมาเล่าความรู้สึกให้เพื่อนๆพี่ๆน้องๆฟังอีก จากการไปค่ายในครั้งนี้ ค่ะ

** ความสำเร็จของเรามาเพิ่มอีกขั้นแล้ว เรากำลังจะเข้าสู่สนามรบแล้วจ้า ม.6 ก้อจะต้องผ่านสนามรบนี้ไปให้ได้อย่างภาคภูมิ ขอสัญญาด้วยเกียรติลูกผู้หญิงเลยค่า **

+++ ^ ^+++

ความฝันไม่ไกลเกินกว่าที่เราจะคว้า หากเรายังคงมีความพยายาม และอดทนต่ออุปสรรค แก้ไขกับปัญหาในปัจจุบันอย่างดีที่สุด เราก้อจะผ่านไปสู่ความสำเร็จได้อย่างแน่นอนจ้า....

หลังจากที่ได้เล่าเรื่องที่ happy ในตอนนี้ไปแล้ว ก้อมาถึง ช่วงที่เราอยากให้ทุกคนที่เข้ามาใน blog นี้ บอกถึงความรู้สึกของคุณต่อคนที่คุณรัก ไม่จำกัดว่าจะต้องเปนแฟน เปนคัยก้อได้ มาแสดงความรัก ความรู้สึกดีๆ ต่อกานได้นะจ๊ะ (บอกรักเราบ้างก้อดี55+)

+++LOVE ZONE+++

เอาประวัติ วาเลนไทน์ที่ทุกคนรู้จักกาน แต่จะมีคัยรู้บ้างว่ามีความเปนมาจากไหน

คัยอยากรู้เชิญมาอ่านได้ จิ้มๆ เลยค่ะ

... http://www.educatepark.com/english/valentines.php....

มีกลอนเพราะๆเกมน่ารักๆ ให้อ่านและเล่นกัน อิอิ อย่าลืมเข้าไปดูนะ

POEM --->>love

...Love needs constunt care and tender touch
It's nothing to do with time or the length of it
Like the old oak tree standing chiefly free
That grows from the fertile land and dripping rain
Love is much the same...

If I could reach up
and hold a star
for each time
you've mademe smile,
an entire eventing's sky
would be in
the palm of my hand.

Love is an understanding
that is so complete that
you feel as if you are a part
of the other person

I can't tell you that how much I Love You
How ever I know my love just in the air
Because you're never care.
How I feel about you is; so that is my night mare
the word "Friend" that you give me
Just like the knife cutting down my mind.
I want to ask. "Do you love me?"

บอกรักคัยก้อได้ ใน blog เราได้เลยค่า มะต้องเกรงใจ

คอมเม้นกานด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่า

หวาดดีค่าทุกคน มาอัพบล๊อกแล้ววจ๊ะ ^^

สอบมิดเทอมครั้งนี้รู้สึกว่าคุณน้ำฝนจะทำข้อสอบไม่ค่อยจะได้เล๊ยย แต่คงจะไม่ตกหรอกนะ 555+ แต่ที่งงที่สุด คือวิชาภาษาไทย คือ ไม่เข้าใจจิงๆว่าคุณครูเค้าถามอาไร ต้องการคำตอบแบบไหนช้านงงมากกก ดูเหมือนว่าเพื่อนๆห้องเราแต่ละคนออกมา จะทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก %$#^? >< ง ง มากๆๆถึงมากที่สุด10 ข้อแรกยังไม่รู้ว่าจะได้ถึง3 ข้อป่าวเนี่ย ฮือๆๆ แต่ยังไงก้อยังมีวิชาที่ทำได้บ้าง อิอิ ปลายภาค จาขยันๆๆๆๆให้มากกว่านี้ค่า ไม่ยอมแพ้หรอก (คราวนี้เคมีออกข้อสอบง่ายกว่าที่คิดมากเลย ขอบคุณคุณครูมากเลยค่ะที่ทำให้หนูรู้สึกรักเคมีมากขึ้นมากเลย ^^) งืมๆ ไม่รู้จะบ่นไรอีกดี ....FINAL สู้ตาย..

ลืมไป เรามีเว็บที่เกี่ยวกับดาราศาสตร์มาฝากให้ดูนะ น่าสนใจมากเลย

จิ้มๆเลย รูปสวยมาก >> http://deepspace.s5.com/gallerymain.html<<

เด๋วโพสรูปคนน่ารักบ้างละกัน จะได้เหนแล้วมีความสุข

น่ารักจังเลย

คนอาไร หน้าตาเหมือนตุ๊กตาเลย อิอิ

ต่อไปรูปคุณชาย......

หล่อๆๆ รักจัง อิอิ

คนนี้ก้อเท่ห์ได้ใจจิงๆ

อิอิ ฝาก สาระดีๆไว้บ้างละกานค่ะ เด๋วจะหาว่า

บล๊อกนี้ไม่มีสาระอาไรเลย เหอๆ

สาระน่ารู้ครั้งนี้........

>>>>กำแพงของความรู้สึก จากพี่น้ำใส<<<<

กำแพงของความรู้สึก

กำแพงของความรู้สึก
กำแพงที่เรามองมันไม่เห็นแต่รู้สึกได้
กำแพงที่ทำให้เราไม่เข้าใจกัน
กำแพงที่ทำให้เรามองหน้ากันไม่ติด
กำแพงที่ทำให้เราห่างกันออกไปทุกที
กำแพงที่สามารถทำให้ฉันร้องไห้ได้อย่างไม่มีเหตุผล
สะพานแห่งความเป็นเพื่อน
สะพานที่เรามองไม่เห็นแต่รู้สึกได้
สะพานที่ทำให้เราเข้าใจกัน
สะพานที่ทำให้เราหัวเราะไปพร้อมๆกัน
สะพานที่ทำให้เรารู้จักคำว่าน้ำใจ
สะพานที่ทำให้ฉันยิ้มได้ แม้ว่าจะเกิดปัญหาไม่สบายใจ

******************************************

ฉันสร้างสะพาน ทอดยาวไปตรงหน้าเธอ
รอเพียงเธอจะก้าวเดินออกมา. . . จากหลังกำแพง
เพราะฉันพร้อมที่จะเป็นเพื่อนของเธอ
เพื่อนที่ไม่เคยคิดร้ายต่อเธอ
เพื่อนที่สามารถทำอะไรต่ออะไรเพื่อเพื่อนได้
เพื่อนที่คอยยืนยิ้มอยู่ข้างๆเสมอ เมื่อเธอหัวเราะ
เพื่อนที่คอยให้กำลังใจเธอเสมอ เมื่อเธอมีปัญหา
ทุกวันนี้ฉันได้แต่หวังว่า ไม่วันใดก็วันนึง
ความจริงใจทั้งหมดที่มีของฉัน
คงจะสามารถทลายกำแพงที่เธอสร้างขึ้นมาได้
เพื่อที่ว่า ฉันจะได้เพื่อนที่ดีคนเดิมกลับคืนมา

*********************************

ถ้าหากเธอได้มีโอกาสอ่านข้อความนี้
ก็ขอให้เธอได้รับรู้ด้วยว่า. . .
เพื่อนคนนี้ รอเธออยู่ตรงปลายสะพานแล้ว
แต่เวลานี้ฉันเจอกับกำแพงที่ฉันไม่สามารถมองเห็นหัวใจของเธอได้
ฉันจึงได้แต่รออยู่อีกด้านของกำแพง รอที่จะจูงมือเธอ
เพื่อก้าวข้ามสะพานแห่งความเป็นเพื่อนไปด้วยกันอีกครั้ง

^{ปล. เก่งไม่กลัว กลัวขยัน}

^{ไปก่อนนะค่ะ ฝากคอมเม้นกันหน่อยนะ คอมเม้นกันเยอะๆนะ ...ขอบคุณค่ะ...}

บายจ้า

edit @ 2007/01/15 22:34:25